door Astrid Bouwman
De Kantonese keuken
Deze editie van de VNC China Eetclub stond in het teken dimsum, één van de vele bekende en geliefde gerechten uit de Kantonese keuken. De Kantonese keuken, ook wel Yue genoemd, vindt haar oorsprong in de zuidelijke provincie Guangdong (Kanton) en staat bekend om haar pure smaken, zonder al te veel pittige kruiden. Dankzij de ligging aan de kust spelen vis en zeevruchten een belangrijke rol.
Vandaag wilde Ping ons vooral kennis laten maken met dimsum dat in China vaak als ontbijt wordt gegeten. Daar loopt de dimsum-ontbijt-tijd moeiteloos over in de lunch. In Guangdong en Hongkong is dimsum bovendien een sociale aangelegenheid: een moment om vrienden of zakenrelaties te ontmoeten.In Nederland zijn dimsum helaas niet als ontbijt verkrijgbaar; restaurants openen pas rond het middaguur. Om toch een ‘ontbijtgevoel’ te hebben, had ik mijn ontbijt overgeslagen. Uit ervaring wist ik bovendien dat de eetclub altijd garant staat voor een tafel vol overvloed – extra reden om met flinke trek aan tafel te gaan.
Dim Sum King
Als locatie had Oey Toen Ping, organisator en onze gastheer het Dim Sum King Restaurant in Osdorp geselecteerd. Ping heeft het bij toeval ontdekt, want een website ontbreekt. Kennelijk kan het de King zonder ‘online presence’ want het restaurant zat vol met Chinese families, van (zeer) jong tot oud. De ballonnen met het getal 100 en de trotse vaders met mooi aangeklede baby’s op de arm deden ons vermoeden dat aan meerdere tafels Bai Tian gevierd werd, het 100-dagen feest voor baby’s. Onze tafel was ook goed gevuld met elf gasten, één persoon moest zich helaas ziekmelden.
Aanwinsten van de laatste Chinareis
Zoals gebruikelijk had Ping weer wat voorwerpen meegebracht van zijn laatste reis naar China. Dit keer liet hij een bruin aardewerk schaaltje zien met daarin levensechte pinda’s in de dop, gemaakt van gele klei. Ook toonde hij een grijs theepotje en een groen theekopje, beide versierd met delicate illustraties van vogels. In een boekwinkel had hij een rijkelijk geïllustreerde thee catalogus gekocht met informatie over honderd theesoorten – de plant, de zetmethode, de juiste pot en pairing suggesties. Een ideale gids voor de ook in Nederland groeiende beroepsgroep van theesommeliers, ware het niet dat de in het boek besproken theeën hier niet te koop zijn. Daarnaast had Ping tweetalige edities van Animal Farm en Nineteen Eighty-Four van George Orwell meegenomen: handig lesmateriaal, met Engels en Chinees in één pakket.
Stokjes in de aanslag
De eerste gang bestond uit drie gerechten waarin de kleur zwart centraal stond: congee (hartige rijstepap) met geconserveerde zwarte eieren, plakjes donker rundvlees van het bot, en mu’er – ook wel zwarte schimmel (black fungus) genoemd. Deze schimmel heeft de vorm van een oortje: een glanzend lapje dat zacht en toch een beetje knapperig is. Ze werden geserveerd met ketjapsaus, pinda en koriander.
Dan komt de dimsum op tafel. Dimsum is eigenlijk de verzamelnaam voor kleine hapjes. De variatie daarin is enorm en ze kunnen ook altijd met warme gerechten gecombineerd worden. Allereerst komt de bekende stapel rieten stoommandjes op tafel: dimsum met varkensvlees- en garnalenvulling, elk met een eigen vouwwijze. Heerlijk is de leek-shrimp dumpling met Aziatische bieslook, gestoomd én gebakken tot het jasje krokant en bruin is. Verrassend was het gefrituurde brood, gewikkeld in een glazig aandoende wrap van rijstmeel versierd met sesamzaadjes. Structuursensaties volgen elkaar op; eerst zacht, dan knispert het krokante knapperige korstje, tenslotte een luchtig stukje brood met daarin weer een stevig stukje garnaal. Tip: direct opeten, want afgekoeld gaat de knapperigheid verloren.
Prachtig was de schaal met Sint Jacobsschelpen, de coquilles verstopt onder een kleurig dekje van mihoen (wit), knoflook (bruin) en lente-ui (groen). Een heerlijke combinatie.
Ook de wonton, of pangsit (goreng) – de Indonesische benaming – knapperig gefrituurde deegpakketje gevuld met garnaal vond gretig aftrek. Ping keek zichtbaar tevreden toe hoe zijn menukeuze in de smaak viel; niemand die griezelde en alle schalen leeg terug naar de keuken.
Door de drukte in het restaurant liet het uitserveren soms even op zich wachten, maar de pauzes boden juist gelegenheid om nader kennis te maken met de tafelgenoten en interessante gesprekken. Sommigen waren al eerder aan tafel geweest bij de Eetclub, anderen voor de eerste keer. Het gezelschap vormde een mooie afspiegeling van het VNC ledenbestand qua leeftijd, achtergrond en woonplaats.
Het dessert: rond of sliertjes
Met twee zoete gerechten leek het einde van de lunch bereikt. De warme waterkastanje cake had ik nog nooit geproefd: het leek wat op Turks fruit zonder poederlaagje, maar bleek minder stijf en – gelukkig – minder zoet en bevatte knapperige flintertjes kastanje. De sesambol, direct uit de frituur op tafel, was nog heet en superknapperig, gevuld met niet te zoete zwarte bonenpasta. Traditioneel sluiten Chinezen een maaltijd graag af met een zoet gerecht in ronde vorm, als symbool van harmonie en gezelligheid – zoals deze sesambol.
Maar onze gastheer trok zich niets aan van deze symboliek en liet nog twee schalen met noedels als afsluiting aanrukken. De een met brede rijstnoedels met rundvlees, taugé en ui, de andere met smalle kronkelige mi met groente: “Om de gaatjes te vullen zodat iedereen voldaan aan de terugreis kan beginnen,” grapte Ping. Mijn vermoeden was dat Ping zich toch ongemakkelijk voelde met de lege schalen op tafel, terwijl de Chinese tafel ook na afloop van de maaltijd een teken van overvloed hoort te tonen.
Vanuit welke culturele invalshoek dan ook bekeken, het was wederom een smakelijke, gezellige en interessante ontdekkingsreis met de VNC Eetclub. Wie weet zien we u volgende keer ook (weer) aan tafel!
Noteer vast in uw agenda:
VNC China Eetclub:
donderdag 2 oktober
Aanvang – 18.30 uur
Locatie:
restaurant Little Asia,
Kleiweg 87a,
Rotterdam
(bereikbaar per tram, betaald parkeren in de straat).
.
