door Astrid Bouwman
Misschien is een dinsdag niet de meest voor de hand liggende dag van de week om uit eten te gaan, maar voor de liefhebbers van de Kantonese keuken is elke dag een geschikte dag. Dat bleek in elk geval dinsdag 16 juni bij restaurant Ming Dynasty in Den Haag waar onze grote tafel geheel bezet was. Inmiddels is de VNC China Eetclub een bekend begrip; meerdere disgenoten waren al eerder aangeschoven en de nieuwkomers waren afgekomen op de enthousiaste verhalen en de immer populaire Kantonese keuken.
Als aperitief was er wederom aandacht voor Chinese cultuur in de vorm van aardewerk. Gastheer Oey Toen Ping had deze keer gekozen voor een variatie aan voorwerpen in diverse kleuren klei. Zoals een theeservies in de vorm van een perzik, versierd met sierlijke bladeren van gele en groene klei. Ondanks de uitgesproken kleuren is hier geen likje verf aan te pas gekomen. De ‘pot’ verbergt theekopjes die op een rooster staan, zodat geknoeide thee netjes wordt opgevangen. Ook waren er een sierlijk theepotje en kopje van bruine klei, prachtig beschilderd met vogels, en een kalebas van gele klei waaruit het spitse snuitje van een muisje piepte; die had waarschijnlijk net zijn buikje rondgegeten.
Dat gingen wij vervolgens ook doen. We begonnen met twee voorgerechten met garnaal: de één verwerkt in een koek van tahoe-vellen, de ander gefrituurd in een jasje van meel. Volgens mijn tafelgenoot is dit oorspronkelijk niet Kantonees, maar een aanpassing aan de Nederlandse keuken en smaak, oftewel culinaire adaptatie. In de daaropvolgende gangen passeerden nog twee gerechten met garnaal in de bijrol: eerst in de zacht gebakken aubergine, later in een mooi gebakken viskoek.
Daarna volgde een hele zeebaars, rijkelijk versierd met bosui en heerlijk mals. De vis had één minuut langer gestoomd kunnen worden om de graat er helemaal schoon uit te laten komen, maar langer stomen had het vlees weer te zacht gemaakt – een precisiewerkje dus. Het volgende groentegerecht is bekend onder verschillende namen: Kangkong (Indonesisch), Ong Choy (Kantonees/Hongkong) of Kongxincai (Mandarijn). In welke taal dan ook: waterspinazie met knoflook, met een knapperige bite, is in zijn eenvoud en heldergroene kleur een welkome aanvulling op ons bord.
Rundvlees mag natuurlijk niet ontbreken. We kregen een schotel waarin gebakken rundvlees werd geserveerd tussen bami-slierten en taugé; de bami was breed gesneden en van rijstmeel gemaakt. Bij het andere gerecht streden bruine plakken gebakken rundvlees met groene, kortgekookte broccoliroosjes om de aandacht, waarbij de honingzoet gebakken walnoten uitnodigden om lekker van te snoepen. Het kipgerecht was gestoomd en in plakken gesneden; van zichzelf zacht van smaak, maar met de bijbehorende gemberolie erg smakelijk. Het varkensvlees lag in oranje-rood geroosterde plakjes op een bedje van eerst gekookte en daarna knapperig gebakken tarwenoedels. Een schaal met sappige stukken sinaasappel vormde een frisse afsluiting van deze keizerlijk overvloedige maaltijd.
Elk gerecht leverde een levendige discussie op over vragen als een gerecht wel een authentiek Kantonees was, of een culinaire adaptatie, of dat het op de traditionele wijze bereid was of via een shortcut in de keuken. Dat krijg je als je met VNC-leden met Chinese roots (uiteenlopend van Noord- tot Zuid-China en Hongkong) en Nederlanders met China-ervaring aan tafel zit.
Ook culturele verschillen tussen ‘vasteland-Chinezen’ en Hongkong-Chinezen kwamen ter sprake: waar en hoe ga je zitten, hoe houd je een kommetje vast (met één of twee handen), hoe gebruik je eetstokjes, met of zonder hulp van een lepel? Zelfs gebruiken op straat, zoals tuffen of rochelen, werden besproken. En natuurlijk was er het verschil tussen de huidige bewoners uit die streken en de diaspora. Af en toe was er bijna ‘ondertiteling’ nodig, want behalve Mandarijn, Kantonees en Hongkong-Kantonees bleek er onderling zelfs Russisch gesproken te kunnen worden.
De menukaart van Ming Dynasty kan in het restaurant gewoon op papier worden ingezien. Er is een Chinese versie, maar ook een voor Nederlandse of internationale klanten, met duidelijke omschrijvingen en bekende begrippen als nasi, bami goreng, kroepoek en loempia’s; toegankelijk voor een breed publiek. Uit de zeer uitgebreide kaart is deze keer het volgende gekozen:
- Gebakken Bonenvel met Garnalen / Prawns Soybean Roll
- Gefrituurde Garnalen Ravioli / Fried Shrimp Dumplings
- Aubergine met Garnaal / Eggplant with Prawns
- Bami met Rundvlees
- Gestoomde Zeebaars / Steamed Sea Bass
- Waterspinazie met Knoflook / Water Spinach with Garlic
- Gesneden Ossenhaas met Broccoli in Honingsaus / Sliced Beefsteak with Broccoli in Honey Sauce
- Brede Bami met Rundvlees en Taugé / Noodles with meat and beansprout
- Gesneden Kip met Gember en Prei / Sliced Chicken with Garlic and Leek
- Bami Goreng met Varkensvlees en Paksoi
- Gebakken Vis met Garnaal / Fried Fish with Prawns
Het personeel was stilletjes aan alle tafels aan het opruimen toen ook de VNC China Eetclub uitgegeten en uitgepraat was. We namen als goede vrienden afscheid van elkaar, met alvast een nieuwe datum en plaats in de agenda: vrijdag 10 juli hopen we elkaar weer te ontmoeten in Rotterdam, voor de Szechuan keuken van restaurant SanSan.
Wil je ook een keer genieten van een uitgebreide Chinese maaltijd? Meld je dan snel aan, want het aantal plaatsen is beperkt!
