Brengt China dichterbij

Krachtpatserij in de keuken

VNC China Eetclub schuift aan bij Da Tang Dynasty Hand-pulled Noodles Bar

door Astrid Bouwman

 

Voor de eerste keer in de geschiedenis van VNC China Eetclub geen rijst op tafel, maar noodles, gemaakt van tarwemeel. Dit vormt in Noord China het basisingrediënt van elke maaltijd. Noodles kunnen overigens van allerlei soorten meel gemaakt worden. Restaurant Da Tang Dynasty in Rotterdam profileert zich met een kijkje in de keuken om te zien hoe de noodles, ‘hand-pulled’ of gesneden, gemaakt worden. Een echte attractie voor noodles fans. 



Kunstig theeservies en smaakvolle voorgerechten

Maar eerst kwamen enkele markante theeserviesjes uit de collectie van gastheer OEY Toen Ping tevoorschijn. Variatie in materiaal, kleur, vorm, ieder setje is uniek; Een eenvoudig maar subtiel setje van bruine klei, een ander geraffineerd celadon glazuur – doorschijnend groen dat de indruk van kostbare jade wekt. Een volgend setje is van blauwe klei waaruit een embleem gesneden is, terwijl bij het rode setje, dubbelwandig, de keizerlijke draken in goud in meerdere lagen zijn aangebracht. Alle theepotjes zijn versierd met een prachtige tekening of een wijze spreuk. Uit alles spreekt de aandacht die het nuttigen van thee in de Chinese cultuur verdient; meer dan een dorstlesser vertelt een theeservies over gastvrijheid, respect, harmonie en finesse.

Voordat de noodles op tafel kwamen werden drie smakelijke voorgerechten geserveerd:

Tofu met duizendjarig ei: zacht en funky;

Pittige komkommer: knapperig en spicy;

Aardappeljulienne: fris en licht zuur.

Trekken en slaan

Achter het gordijntje in de keuken was inmiddels de chef-kok bezig zijn spieren op te warmen en het deeg uit elkaar te trekken. Waar de Italiaanse kok binnen de kortste keren een schijf door zijn handen laat draaien, trekt de Chinese kok de plak deeg keer op keer uit en vouwt hem weer dubbel om uiteindelijk met een handvol slierten van niet dikker dan twee millimeter te staan. Je staat erbij, kijkt ernaar en snapt eigenlijk niet wat er voor je ogen gebeurt. Het geheim zit in allerlei kleine kneepjes: Het deeg – een precieze verhouding meel, water en olie – moet op de juiste manier gekneed worden en voor de juiste duur met rust gelaten worden. Het trekken zelf vraagt lang oefenen om de juiste slag te pakken te krijgen, zodat uiteindelijk spierkracht en spiergeheugen het werk als van zelf laten lijken. Wanneer je zelf weleens iets met deeg gemaakt hebt, weet je dat hier sprake is van eindeloos gerepeteerd vakmanschap.

Een van de prachtige illustraties in het restaurant met het zeer complexe karakter en het woord Biang is een onomatopee (klanknabootsing). Het verwijst naar het harde geluid dat de chef-kok maakt wanneer hij/zij het verse deeg uitrekt en hard op het werkvlak slaat. Deze ‘biang’ of ‘bang’, ‘plof’, ‘pets’ hebben we inderdaad geregeld gehoord.

Variatie op het bord

Op tafel verschenen drie variaties:

  • De dunne, voor onze ogen getrokken bami zwom in een heldere bouillon, aangevuld met in dunne plakken gebakken lamsvlees, paksoi, wortel, taugé en lente-ui.
  • Een platte en bredere noodle geserveerd met buikspek (varkensvlees) en dezelfde groenten, maar in een spicy olie, waardoor het een totaal ander gerecht wordt.
  • De derde variant was een gerecht met gesneden noodles, onregelmatiger van lengte en dikte, met de genoemde groenten en grote stukken botergaar rundvlees.

Zo hebben we op één avond drie verschillende noodleschotels kunnen proeven en onze keuze kunnen bepalen voor een volgend bezoek. Het soort noodle kan op elke manier gecombineerd worden met saus en vlees – of vegetarisch – naar wens.

Nog een tip uit de Koreaanse keuken voor het geval je wilt delen of niet van slurpen houdt; neem een schaartje mee om de ellenlange slierten in hanteerbare stukken te knippen.

Schuif je de volgende keer aan?

Ook zin in de VNC China Eetclub? De volgende is in Den Haag bij Ming Dynastie

dinsdag 16 juni 2026 van 18.30 – 21.00 uur. Aanmelden kan via deze pagina.