Elke dinsdag wordt er een hike georganiseerd, waaraan zowel Chinezen als expats meedoen. Een vaste groep sluit wekelijks aan, maar soms komen er ook mensen die slechts eenmalig meedoen. Ook deze keer ontmoette ik een nieuwe wandelaar: een Chinese vrouw van mijn leeftijd. Zij was opgegroeid in China, maar voor haar middelbare school naar een kostschool in Australië gegaan. We raakten aan de praat en tijdens ons gesprek kwamen we op het onderwerp trouwen. Mijn man en ik zijn getrouwd, iets wat in China nog altijd een belangrijke mijlpaal is. Zij daarentegen was nog niet getrouwd – niet omdat ze niemand kon vinden, maar omdat ze vooral bezig was met haar carrière. Ze vertelde dat haar ouders haar af en toe aanspoorden om serieus na te denken over een relatie, maar ze gaf aan zelf geen haast te hebben. Ze gaf ook openlijk aan dat ze nog niet eens wist of ze wel kinderen wilde, iets wat een belangrijk thema is in China. Volgens haar speelt deze twijfel over het ouderschap ook bij veel van haar vrienden en blijft het een lastig onderwerp, mede door de Chinese overheid die juist stimuleert om kinderen te krijgen.
Mijn gesprek met haar zette me aan het denken: hoe komt de Chinese jeugd aan een huwelijkspartner, hoe ziet dat er tegenwoordig uit, zeker in vergelijking met Nederland?
Deze inhoud is alleen voor leden. A.u.b. inloggen om te bekijken.
