door Astrid Bouwman
Voor de zesde editie van de VNC Eetclub, 23 januari 2026, waren we wederom in Amsterdam, ditmaal in de bruisende wijk de Pijp – een buurt met ongetwijfeld de hoogste concentratie restaurantjes uit alle uithoeken van de wereld. Deze keer was gekozen voor de keuken van Noordoost China, een groot en niet goed af te bakenen gebied. Met de gerechten van de ‘Lu-cuisine’ (provincie Shandong) als basis, aangevuld met invloeden uit Beijing en de noordelijke provincies (Heilongjiang, Jilin en Liaoning). Daarnaast zijn er ook invloeden van de Russische, Mongoolse en Koreaanse keukens aanwezig. De smaken zijn wat sterker dan die van de zuidelijke Chinese keukens, maar de variatie aan smaken en geuren is rijk en gevarieerd. Genoeg beloftes dus om 18 mensen nieuwsgierig te maken naar deze tamelijk onbekende keuken.
Maar eerst de perfect getimede culturele component van de avond: Precies tussen het westerse en Chinese nieuwjaar liet gastheer OEY Toen Ping ons kennismaken met de Chinese traditie van de nieuwjaarsprenten. Anders dan de kaarten die wij in Nederland rond kerst en de jaarwisseling rondsturen om familie en vrienden mooie feestdagen te wensen, zijn deze prenten bedoeld om in het eigen huis op te hangen. Ter versiering, met spreuken of met vrolijke, lieve plaatjes in zoete kleuren, anderen met het doel om boze geesten buiten te houden of ze te waarschuwen niet mee te komen naar het nieuwe jaar. Ping toonde ons twee zware boeken vol met allerlei soorten prenten. De variatie is enorm, maar de symboliek in de illustraties is meestal niet ver te zoeken.
In vroegere tijden waren de prenten handwerk, unieke geschilderde kunstwerken en dus kostbaar. Met de komst van de blokdruk en zeefdruk konden eenvoudig replica’s worden gemaakt. Deze waren bij boekhandels te koop middels catalogi. Ping heeft een kleine keuze uit zijn verzameling van die ‘postercatalogi’ meegebracht. In die boekjes kunnen wij nu zien wat voor soort nieuwjaarsprenten en posters in bepaalde jaren populair waren. Zij geven een interessant tijdsbeeld van de populaire smaak in China. Elk jaar gaven de uitgeverijen een nieuwe versie van zulke ‘postercatalogi’ uit. Nog steeds zijn de nieuwjaarsprenten populair en zoals alles online te bestellen.
Als klapper toont Ping een lijstje met daarin een nieuwjaarsprent (een houtblok druk print) die zo populair was dat er een postzegel van gemaakt is. Deze postzegel is onder de afbeelding geplakt. Waar de nieuwjaarsprent slechts een kort en huiselijk leven kende, heeft deze miniatuur misschien wel jarenlang het land door kunnen reizen.
In China moet je het niet in je hoofd halen om de prenten voortijdig, voor de aanvang van het nieuwe jaar, weg te halen, dat zal zeker ongeluk brengen; een van de vele gebruiken en tradities – oneerbiedig gezegd bijgeloven – die rond het Chinese nieuwjaar heerst.
Tijdens de maaltijd werd ik met nog zo’n wijsheid geconfronteerd: om ook van de achterkant van de vis een stukje te kunnen nemen, draaide ik de vis in zijn geheel om. De Chinese tafelgenoten raden mij aan deze avond niet meer in de auto te stappen, want die zou, net als de vis, weleens op zijn kop terecht kunnen komen. Ik was blij dat ik op de fiets was gekomen.
Op het menu stond:
- Wraps met sliertjes varkensvlees in zoete bonensaus; om zelf in te pakken in doufu-velletje
- Gestoofd en gebakken plakjes peper-rundvlees met ui, paprika, wortel
- Muxurou; eiergerecht met komkommer, wortel, varkensvlees, Chinese paddestoelen
- Gestoofde aubergine in zwarte bonensaus, stukjes paprika voor de kleur
- Noedelsalade met wortel, komkommer en julienne, paddenstoel in pindasaus
- Kobaro; kleine stukjes kip krokant gebakken met sesamzaadjes
- Guobarou; Varkensvlees – gepaneerd en gefrituurd tot krokant jasje – met zoetzure saus
- Mapu doufu met szechuanpeper, waar ook altijd gehakt in verwerkt is
- Gestoofde zeebaars met pannenkoekjes; met glasnoedels en doufu, zwemmend in sojasaus
- Zoete aardappel gekarameliseerd en gloeiend heet, met een schaaltje koud water ernaast om het snoepje toch snel op te kunnen eten.
Voor de Nederlanders aan tafel was deze bijeenkomst van de eetclub een goed begin van 2026, voor de Chinezen een prima afsluiting van het Jaar van de Slang, voor allen een smaakvolle en gezellige avond in een inmiddels standvastige VNC traditie.
