Een gepeperde editie van de VNC China Eetclub
door Astrid Bouwman
Vrijdagavond 10 juli, hartje zomer in Rotterdam, druppelen de gasten een voor een binnen bij restaurant Sānsān en vinden enigszins verkoeling aan een tafel met airco. Om half 7 blijkt de voor twaalf gedekte tafel overboekt te zijn en schikken we in om plaats te bieden aan nog twee gasten. Ter kennismaking verschijnen de sichuanpeper en gesneden stukjes gedroogde Spaanse pepers op tafel, de belangrijkste smaakmakers van dit restaurant. Even knabbelen op de pure sichuan geeft in eerste instantie een frisse citrusachtige smaak op de tong, maar even later treedt een verdoving in die toch wel 5 minuten aanhoudt. Gelukkig heeft de bewerkte versie een minder heftig effect.
De culturele component bestond vanavond uit een zestal historische boeken. Behalve van Chinees eten houdt gastheer Oey Toen Ping namelijk ook erg van lezen, zeker als het leesvoer over China betreft. De boeken die hij toont hebben gemeen dat het dagelijks leven en de Chinese denkwereld (filosofie) uitgebreid aan de orde komt, iets wat hij in moderne literatuur vaak mist. Deze boeken beslaan een lange periode en een interessante vraag bij het lezen zou zijn in hoeverre het dagelijks leven door de geschiedenis heen veranderd is, wat er herkenbaar is als typisch Chinees. In chronologische volgorde:
Three Ways of Thought in Ancient China (Arthur Waley)
Beslaat het tijdvak van ca. 500 – 200 v.Chr. Een briljante inleiding tot het confucianisme, taoïsme en ‘legalisme’ tijdens de periode van de Strijdende Staten.
Everyday Life in Early Imperial China (Michael Loewe)
Gaat over de periode 202 v.Chr. tot 220 n.Chr. en geeft een gedetailleerd beeld van het dagelijks leven, de sociale hiërarchie en bureaucratie tijdens de Han-dynastie.
Zo leefden de Chinezen -periode 1250 tot 1276 (Jacq. Gernet)
Een meesterlijke reconstructie van het leven in Hangzhou aan de vooravond van de Mongoolse verovering, 1250 – 1276 n.Chr. Dit meesterwerk wordt nog steeds gezien als een van de meest sfeervolle boeken ooit geschreven over de Song-dynastie.
The Chinese Chameleon (Raymond Dawson)
Materiaal over de 13e eeuw – 20e eeuw Een fascinerende analyse van hoe westerse denkers door de eeuwen heen naar China hebben gekeken.
The Opium War Through Chinese Eyes (Arthur Waley)
Een uniek perspectief op de Eerste Opiumoorlog, die speelde van 1839 tot 1842, gebaseerd op dagboeken en teksten van Chinese geschiedschrijving.
Rode Taifoen (Jack Belden)
Een indringend ooggetuigenverslag van de Chinese Burgeroorlog en de opkomst van de communisten, 1946 – 1949.
Deze boeken zijn niet meer te koop bij de reguliere boekhandel maar op de tweedehands markt of in (universitaire) bibliotheken zeker te vinden.
Daarnaast krijgen we twee westerse klassiekers te zien, die in China als speciale uitgave te koop zijn: George Orwell, Animal Farm en 1984. Beide boeken bestaan uit twee delen met een Chinese tekst en een Engelse vertaling, bedoeld om Engels te leren.
Met onze leeshonger gestild verschenen al snel de voorgerechten op tafel; drie koude gerechten, een met tofu (zachte met geconserveerd ei), een met noodles (brede van rijstmeel met pikant-zure saus) en een met buikspek (dungesneden met knoflook-pepersaus) werden aangerukt. Voor 14 eters bleek dit niet genoeg en werd de laatste uitverkoren als refill.
Daarna kwam de keuken op stoom en ging het snel. Het ene na het andere dampende gerecht verscheen op tafel, lege schalen wisselden van plaats voor volle. Gastheer Oey Toen Ping zorgde weer voor een gebalanceerde selectie uit de zeer uitgebreide menukaart. Die kaart verdient overigens een eervolle vermelding: het is eerder een salontafelboek met prachtige fotografie dan een menukaart, en het nodigt vele malen meer uit tot ontdekken dan de alom aanwezige QR-code.
Het is onbegonnen werk om alle gerechten van deze avond de revue te laten passeren, voor het idee enkele hoogtepunten: de friszure Miao-vissoep met behalve vis ook ingemaakte kool, het verrassend malse lamsvlees met komijn en peper, de authentieke Mapo tofu en de in Szichuan-stijl gebakken sperziebonen met gehakt. De maaltijd werd afgesloten met Basi pingguo: gekarameliseerde appel. Hier moest direct op worden aangevallen, want zodra de karamel afkoelt, is het onmogelijk om de stukjes appel van elkaar te krijgen.
Dit nagerecht is niet op de kaart te vinden, maar de kok bleek de ingrediënten en de expertise in huis te hebben om het voor ons te bereiden. Het feit dat de chef dit nagerecht speciaal voor ons bereidde, tekende de gastvrijheid van Sānsān. Het was een onverwachte en zoete afsluiting van een rijke avond die, ondanks de drukte aan tafel, zeer geslaagd was. Met de magen vol en de geest verrijkt, namen we afscheid van elkaar en zien uit naar de volgende editie van de VNC China Eetclub, 14 augustus 2026 in Amsterdam.
